Gecikmiş Bir Teşekkür
Geçen yılın son günlerinde bu mektubu almıştım. Şehir Üniversitesinde verdiğim matematik dersinin zayıf öğrencilerinden biri yazmış. O zaman anlamamışım, ama şimdi bakınca bir hocanın alabileceği en güzel ödül olarak görüyorum. Genç arkadaşlara neyin önemli olduğu konusunda ışık tutar belki... Not defterindeki başarısızlık çabuk unutulur ama bir öğrencinin kalbine ektiğiniz tohumlar yıllar sonra meyvesini verir.
Mektubun özeti
• Sabah erken saatlerdeki derslere uyku problemleri yüzünden pek katılamadığını, geçmişte başkalarının zamanına ve sizin emeğinize saygısızlık ettiğini hissederek sonradan bu alanda kendini geliştirdiğini söylüyor.
• Okul hayatı boyunca her şeyi kolay atlattığı için sağlam bir çalışma disiplini geliştiremediğini, ödevler konusunda genel olarak zorlandığını itiraf ediyor.
• Öğrencilerle bireysel olarak ilgilendiğimi, sınıf ödevlerini tamamlattırmak için zaman ayırdığımı ve geri bildirim yaptığımı vurguluyor. Bu ilginin, başkalarını umursamayı ona öğrettiğini belirtiyor.
• Kendi motivasyonunu kaybettiği günlerde, birisinin bu akademik standartları onun yerine savunmasının ve dışarıdan motivasyon sağlamasının çok değerli olduğunu ifade ediyor.
• O dönemde bu duyguları dile getirmemesinin sebebinin hem "gereksiz duygusal" gelmesi hem de not yükseltmeye çalışıyormuş gibi görünmek istememesi olduğunu söylüyor.
• Akıl sağlığına odaklanmak için Şehir'den kalıcı olarak ayrıldığını ve geç de olsa teşekkür etmek istediğini ifade ediyor.
Mektubun aslı
From: <maryam@std.sehir.edu.tr>
Date: Tue, Dec 11, 2018
Subject: (Former Student) Thanks
To: <akifeyler@sehir.edu.tr>
I've delayed saying/writing this for a long time, probably due to my social anxiety getting the better of me. I think that in my behavior as a student, when I was taking courses that you taught, I may not have shown much effort. If so, I think that was due more to my own internal struggles with motivation and punctuality. Only behind closed doors, or when I'm alone, I appreciate the efforts of my teachers throughout all of the years of my school life, ranging from age 7 to age 21.
In my experience, your courses are taught in the morning, usually the first ones I have. My issues with sleep led to me missing many, many class hours, but I have since improved in that area, and part of my motivation is that I don't want to disrespect anyone's time as I feel I disrespected yours during those months.
Also, regarding homework and classwork, I am one of many students who dealt with grade school education easily and therefore didn't develop a very good work ethic. I generally fall short with completing homework assignments in all of my courses, but I've never had any other teacher or professor be so invested, and take the time to personally talk to me and have me make it up, and give so much feedback about homework/classwork progress once it's done. In the moment that the feedback about missing assingments is given, I'm embarrassed, but in hindsight, I'm glad you cared, because it helped me to care as well.
On some days, I lose the motivation to have those academic standards for myself, and it helps a lot to have somebody else hold those standards for me, in those times. On my better days, I look back and am thankful that I got some external motivation to attend and participate. I don't think I expressed much appreciation for your teaching efforts, going beyond what the job description may include, or beyond what we're accustomed to receiving in our department. That's partially because being that sincere felt...unnecessarily emotional, and partially because I didn't want it to seem like I was just trying to be nice to get a better grade.
Seeing as I've had to permanently leave Sehir to take a mental health break from school, there's no potential for better grades here, and I can say what I wish I had. I always have an appreciation for anyone who takes the time to try to do their job as best they can, rather than simply as they are required to. At least once a month I've thought back to you and your courses, and wished that I had shown more appreciation and respect for you and your efforts. I know that teaching can be a thankless job. At least, after a long delay, while I can't change my past actions and behavior, I can thank you for yours.
